⸗ (360)Ambrosius, Hieronymus en Augustinus (Math. 12. V. 32. spreekt onze beminnelyke Za-ligmaker in dezer Voege: Wie iets zal spreekentegens den Heiligen Geest, dien zal het niet ver-geven worden noch in deze, noch in de andereWeereld. Uit die Woorden besluit de H. Au-gustinus, dat'er in de andere Weereld, of nadit Leven eene Plaats moet zyn, daar nocheenige Zonden vergeven kunnen worden. Ende Plaats is geene andere als degeene, die wyhet Vagevuur noemen; trekkende de H. Grego-rius uit den voorsz. Text hetzelsde Bewys. (+Van andere Vaders wil ik nu niets melden.Math. 5. V. 26. zegt Christus: Voorwaar gy zultvan daar niet uitgaan, tot dat gy den laatsten Pen-uing betaalt hebt. Dien Text verstaan Tertublianus, S. Cyprianus, Eusebius Emissenus exS. Bernardus (+) van het Vagevuur. Hiermedestappe ik voor het tegenwoordige van het Va-gevuur af.12. De Ruiter vraagt voor het laatste:377Waar God gezegt heeft, dat wy door onzeWerken wat verdienen, en zalig worden?Ik antwoorde: Het gaat den Ruiter en denPredikanten gelyk dengeen, die riep: De Hondis dol! De Hond is dol! waarop de Buurluidenzamenliepen, en den Hond dood sloegen, meenende, dat hy in der Daad dol was. En zulkekwaade Naam geven de Predikanten ook aanonze Leere van de goede Werken, en andereStukken. De Papisten zyn ydel, verwaand,en opgeblazen (schrecuwenze) zy willen doorhaure(*) Zie R. P. Hieronym Mulman S. J. Glaubens-Spiegel. cap. 12.art. 2 §. 1.(+) R. P. Mulman ibid. §. 3.(+) Idem loc. cit. § 3.