(294)§.De Tegenwerpingen tegens het Vormsel,en de Biecht worden beantwoord.De Ruiter wederlegt de Sakramenten van319.het Vormsel en van de Biecht, Pag. 30. na zyneGewoonte op eene koddige Wys. Het Vorm-sel is geen Sakrament, zegt hy, want anderzinshadden de Apostelen ook al Sakramenteningezet. En wat de Biecht aangaat, hy vraagtWat in de Biecht doch een Sakrament magwezen? De Belydenis, of het Berouw, of deGenoegdoening, of de Absolutie. "De drieeerste Deelen, vervolgt hy, moeten van denMensch zelf koomen, en kunnen daaromgeen Sakrament wezen, en het vierde ookniet, omdat de Priester in Twyssel staat,hy absolveren kan of niet, en dat hy daaromzege: Absolvo, te in quantum possum.koddige holbollige Ruiter! Wat zyn dat voorkreupele Redencringen! Had gy by uwen Ros-kam gebleeven, gelyk als de Schoenmaker byzynen Leest, uwe Onkunde zou niet voor denDag gekoomen zyn. Doch ik heb my voor-genoomen niet te schelden.Wy weten, wat het Sakrament van het320.Vormsel betreft, uit de Handelingen der Apo-stelen, (i) dat de Apostelen aan de Nieuwdoopte den H. Geest gaven met de Handen ophaar te leggen. De Apostel Paulus spreckt insgelyks daar van Heb. 6. y. 2. Ook schynt hy vande Zalving, welke daarby geschied, niet duister(i) Zie Hand der Apost. cap. 8. v. 15. en 17.