Opdragt.Het is waar, ik hadde veele Tegenstribbelingenmyner Vyanden gemakkelyk kunnen ontgaan, indienik Holland ten eersten hadde verlaten; doch zulkskonde zo gemakkelyk en zo schielyk niet geschieden,als ik wel hadde gewenscht. Daar waren, mits ikniet met de Noorder-Zon verhuizen, maar als een eer-lyk Man in den vollen Dag den Batavieren Vaarwelzeggen wilde, daar waren, zegge ik, voor myn Ver-trek onderscheide Zaken te vereffenen. Onder ande-ren hadde ik noch eenige Werkjes onder Handen, dieniet afgebrooken konden worden; andere Zaken, hierniet nodig te verhalen, overslaande.Maar, O Hemel! wat Blydschap, wat Vreugdewat Vergenoeging verspreidde zich door U geheelGemoed, en door U gansch Aangezigt, wanneer ikhet Geluk hadde, UE. Hoogwaarde Heer voor het eerstemaal na myne Terugkomst uit Holland in het Paro-chie-Huis van Vriemersdorf te groeten, en voor alleUwe voor my aangewende Moeite en ZorgvuldigheidDank te zeggen.De Liefde heeft geene Paalen. Dus was ook de-geene, die gy, Hoogwaarde Heer, my toedroegt. Nietvergenoegt met my voor Uwen Zoon aanteneemen, enmet het witte Kleed der Ordre van Premonstryt, schoonteneenemaal onwaardig, te versieren, toonde gy eeneGunst, die ik, zo lang ik leve, nooit na Verdienstekan vergelden. UE deed my, om het kort te zeggen,tot Priester wyen, en dus met eene Waardigheid be-kleeden, welke de goedertierene God, wien het eeneLust is, by de Kinderen der Menschen te wezen, zelf:den Engelen heeft geweigert.Konden zulke grote Weldaden my lang doentwyffelen, aan wien ik het tegenwoordig Werkje zouopdragen? Het is immers billyk, dat de Hovenier, dieden Boom plant, ook de eerste Vrugten daarvan ge-niet. UE. heeft my geplant in den Snee-witten Akkotvan