Druckschrift 
17 : Abt. 3, Philologica ; Bd. 1 (1910) Gedrucktes und Ungedrucktes aus den Jahren 1866 - 1877
Entstehung
Seite
89
Einzelbild herunterladen
 

89

llsparj; dtvoptccvxa IFaxtuvo? avsflsxo sl? xrjv ä'/aoryptav xaisrd'ip'x.'^z MiöpioaxryS 6 'Poooßaxou tlspcrrjc Mousat? etxovaavsBsxo nXaxtuvoc r,v XAavtwv s~oir ; as. vel. VI. 89 [/apicvo ocüxou (Kpaxryxo; 0-/jßatou) <I>«ßu>ptvoc sv ösuxspto xtüv d~ o-p.vr y ;j,ovsüuaxüjv cpspst* or ( al -plp] UapaxocXtuv irspi xoo x&v -pp-va-siocp/ov xöjv b/twv aüxoü vj~xxxo, orpvaxxouvxo? os scsvj Ti pp «o^x' 1 x<*l xc/.üxa saxt xallansp xai xd pvaxa;

Remotis, quae uncis inclusimus, nonne iustam priorisgeneris formam instauravimus prorsus ad illius loci ima-ginem accedentem, quem e Gellii libro attulimus. Hucoptime quadrant, quae ex Sereni d-op.vr ( ij.ovsüjj.otaiv excerpsitIoannes Stobensis veluti III. p. 104. Mein. 0«Xr,v st; x&voupav&v optovxoc xcd sunscsovxa st? x&v ßapahpov fj ftspcnxoctva0p5xxa ouact otxotia ~a.i)siv sV/j, oc xd napi noalv oqvoöiv svoupavtp saxo~st. conf. III. p. 117Apxsatl.aou sx xtöv Ssp^vouänou.vr J jxovsutxotxwv, unde sequenlia quoque lemmata Aptaxtovos©soxptxou Kotpvsdoou KXstxouocxou Aptaxwvo? deprompta essevidentur.

Iam eo disputationis ventum est, ubi de discrimine, quodinter utrumque Favorini librum intercedat, esl dicendum.Atqui primum constat et d-op.vr ( u.övsüp«xa et Txavxooai:Tjvtaxoptav, si summam spectas, uni eidemque litterarum generiadscribenda esse, u-ouv7 ( p.axix<j> scilicet. Veteres enim etiamconlectanea et excerpta, quae ex lectione sua aliquis colle-gerat, ut peculiaria scripta eaque excerptoris nomine insignitarecensebant: id quod a consuetudine nostra prorsus abhorret.Gellius autem, qui de hoc litterarum genere in praefationedisserit, pro exemplo etiam bbros memoriales Masuri Sabiniet Favorini vavxooa.~7 ( v bxopG.v habet: unde efficitur, interhuius Favorini d-op-vpovstipax«, quorum forma prorsuseadem est cum Sabini libris memorialibus, et inter ttgcvxo-Scoxvjv bxopi'av nullum gravius agnoscendum esse forrnaediscrimen. Quod vero ad ambitum utriusque libri attinet,res longe aliter se habet. Cum enim numerus d-ouvrytmvsu-pdxtuv librorum, ad quos Laertius saepe provocat, numquamsupra quintum escendat, aperto Photii testimoniö edoctisumus omnigenam historiam ex XXIV libris esse compo-sitam. Ex hoc autem numero tot tantaeque natae sunt