33
So mag er nindert ainn tritt.
Der fürer, der dan furen soll,
Der wirt dan so flaschen voll,
Das er schilicht als ain pock.
5 Wo pey dem weg stet ain stock,
Den grüst er für ainen mannYnd raicht den mit der achsel an.
Durch etlich Stauden er sich strayfft,
So ligt er dan for müdt vnd schiafft,io Das man am Testen kein erbeckt.
Ey wy pitterlich er schreit vnd würfft! .
Zehandt wirdt ich von Im gerefft:
Hilff, lieber herr sand Nicla!
Sand Johans ist nindert da,
15 Das er mir pey stendig wer.
So haist er mich ain tödthelffer.
So han Ich vngeraucht mit InYnd hilff in auß der lacken hin.
Wan Ich dan so pal dt nit thue,
20 So schilt er mich vnd redt mir gar vbel zue,
Ich sey sein heylig an allen soldt.
Ob des Johans laugen wolt,
Das wil Ich ziehen an seinn aidtt;
Von Im geschieht mir so groß laidtt.
Hs. 42, loii> Da sprach: Johannes, verantbort dich!
Ja, lieber herr, Es get auff mich.
Mich hat ain weyser griffen ann.
Kundt Ich Im engelten gannMit gueter art, des ging mir nott.
30 Der mir nahent für patt,
Des west ich nit an alles gefer,
Wes Im ainer schuldig wer.
Doch, lieber herr, verstett mich eben,
Er hat sein mainung für geben.
35 So merck aüch dy mein hin wider!
Er ist so frum vnd so pider.
4. ? sclnlhet. 10. Fehlt eine reimzeile? 18. ? lachen. 25. 1 Got sprach.? Do sprach got: Hans.
ERZÄHLUNGEN. 3