655
Alz ein kraem der Rytterschafft . . .
Aber ein man der wenig hatVnd sein frauwen füert entsawtHyn vnd here jn dem geschehe,
5 Alz er sye verketiffen wolle,
Daz ist wonderleich genueg,
Wan ich die warheit an lüge.
Eyn weiji jn armer hoffartIst geleich In aller der art,io Alz ein kacz, die natürlich tuet.
Wan ir der kalk ist vnfruet,
So pleipt sie daheymen vnd kumpt nicht auß,Biz daz sich vergeet die mavsVnd sich der palk sauber stellt,
15 Daz sie ir selber wol gefeilt.
Hs. 2, so 1 * Also zue hant wirt sie verlornVnd wirt wilder vil, dan vor,
Vnd sich gein holcz verleüffet.
Alle die weile der man nicht keüffet20 G-uet gewant dem weib vnweise,
So pleibet sie da heymen vnd tracht vmb speyse,Wez sie leben sal diz iar.
Ist aber, daz er schoen gevarMacht daz weip mit kleyden,
25 So begynnet ir daz haus leyden,
Daz sye nyrgent pleiben kan;
Sye wil newr faren hyn vnd dann.
Wo ein höfflein wirt genantOder ein hoechzeit wirt jn dem lant,
30 Da hin mueß sie zornig haben.
Vnd solt ers auß der erden graben,
So bedarff sie mer dan vorOpffer pfennyng uff dem köre,
Da von opffert sie alle tag,
35 Daz man von irem prangen sag.
So mueß dan der arme manAber ein anders vahen an,
11. ? palk. 12. Vgl. lis. 2, 71 d .