644
Darumb solt wir elendt gefangenVns nit ser lassen pelangenVnd theten das durch Iren willen.
Ir trost solt vns er trauen stillen.
5 Sy santen Ir gab auß hohem müt
Vns, dy was reich, edel vnd güt;
Vnd ob vns dy gab icht freuden prächt,
Das vnser yeder dan gedechtt,
Hs. 42,339 b Frölich hin auß zu diser fasnacht,io Also was der prieff vol pracht
Von den rainen an verdryssen.
Der anfanck vnd das peschlyssenKündt nit pesser sein gbesen.
Da nun der pryff wart glesen15 Von dem anfang pis an das endt,
Vnser kainer sich elendtTaucht sein auf das selb zilMan hiet gesehen freuden vilVon yedem pesunder da volbringen.
20 Ainer tet tanczen, der ander springen,
Vnd welcher da ging traurig vor,
Des arm da gingen da hoch enpar.
Man sach da freudenrichs Jubilirn.
Ainer mit dem andern thet tispitiren,
25 Ob er die frauen Icht thet erchennen,
Das er sy durch Ir wirdt thet nenen.
Da hiet man gesehen michel wunder.
Yeder gie alain pesunderVnd besprach seins herren syn,
30 Ob er von In mocht werden Inn,
Das Im dy frauen wurden pechant.
Noch peliben dy rainen vngenant.
Erst hub sy ain michel fragenHs. 42,340 Vmb den poten, das er thet sagen,
35 Wer dy rainen frauen weren.
Mit pet, mit tro, noch mit erfarn
4. ? trauren. Auch sonst in dieser hs. ähnlich verschrieben. 33. ? sich.36. ? beswern.