599
Do von Ich enpfingFreud In mynem herczen.
Da wart Ich von smerczenEyns teils benoinen.
5 Die wil was Ich körnen,
Das mich die kongin ersach.
Gar guttlich sie zuo mir sprach:
Biß wilckum, du fremder man!
Da ich mich des also ver nam,io Da bag Ich mich vff die erden
Vud neyget mich gein der werden.
Sye sprach: wanen kurnpt der gast?
Ich bog mich aber vast.
Ich sprach: In leyd vnd vngemach15 Vnd In swern sorgen
Reytt Ich an eynem morgenHs. 60,124t Vnd wolt Ritten senden clage,
Die Ich In mynem herczen trage.
Nacht vnd tag verborgen20 Reyt Ich gein eynem walde hyn,
Da zu stund mir der syn.
Also kam Ich In den walt.
Do sach Ich mauig fremd gestaltVon fogel vud von tyren25 Sich frolich Jubelyren.
Also kam Ich von der Strossen,
- Das Ich nit enwest der mase,
War Ich furbas leeren solte.
Sye sprach:. Ich han gehörett wol,
30 Wie du lidest smerczen
Am hercz vnd an müde.
Do antwurt Ich der gutte,
Ich sprach: hoch geborne kungin,
Mag es an uwern genaden sin,
35 Ich sage uch, das bessessen hatt
Eyn frauwe mit gewalt das hercze myn,Da uon Ich korner vnd smerczen
37. ? smerzen jna.