Druckschrift 
Erzählungen aus altdeutschen Handschriften
Entstehung
Seite
557
Einzelbild herunterladen
 

557

Hs. 2, 42 DER HUNT MIT DEM BEIN.

Ejn Meynster heysset Ysopus,

Der schreibt vns alsus:

Eyn hünt durch ein pach lieff,

5 Der waz lauter vnd tieff

Ynd truege zue der selben stundEyn payn jn seinem mvnd.

Hs. 2,42 l Nue hört, wie dem bunt geschach!

Von seinem schaten er da sachio Eynen andern hunt mit eynem payn.

Geyn dem selben er da greynNach seinem beyn, daz er trueg.

In daucht an dem sein nit genuegVnd begond sich sere heißen,

15 Wie er jn möcht gepeißen,

Vnd auch nemen sein payn.

Vil vast er jn an greyn.

Auff tet er weit sein slünt,

Da enphyel ym an der stunt20 Sein payn, daz waz ym harte zorn.

Je doch muest ers hau verlornVnd muest ir paider mangel han.Dez sal man ym den schaden lan.Den hunt wil ich geleichen25 Eynem geyttigen reichen,

Der von ym selber genueg hatVnd doch sein muet dar nach stat,Wie daz ym uff der erdenDez andern guet möge werden,

30 Vnd so vast stelt auff jn,

B*r-*

A l ^