536
Verewigen sin bitz an dy stat,
Daz man dir noch dem bichter got.
Dy hoffzucht gebut ich dir,
Daz du von aller dinr begir,
Wiltu der züchte dyner sin,
So folg gern der lere myn!
Ere din gesellen!
Waz sy gemeinlich wollen,
Des biß treg nicht!
Ob icht ai’ges von In geschieht,
Daz soltu gar verborgen tragen,
Durch nymant daz nit sagen.
Sagestu von den gesellen icht,
Waz vnder In geschieht,
So hincket .dye hoffzucht an dir;
Daz soltu w r ol glouben mir.
Hab mit In gut geselleschafft!
Sy ir keinr sagehafft!
Mug es denn din schad dein gesin,
So lose dy gesellen din.
Ich han dich mit der züchten fundtGelert, daz ist mir wol kunt.
Wy du nu erest den fremden man,
Fach an dir selber an
Vnd ere dich selber, daz ist recht,
Wiltu sin der züchten knecht!
Erestu den fremden man vnd dich nicht,Waz du tust, daz ist enwicht.
Nu volg mir! daz ist gilt.
Wer vil hört vnd luczel thüt,
Daz wer villicht alsaman bicht,
Also gut, daz er es hörte nicht.
Wiltu horn dy lere min,
Du solt mit züchten frolich sin.
Ein züchtig Jung man ist der hört.
Es ist ein alt gesprochen wort:
Zucht zieret den man.
Dy worheit heysset In herfür gon.