DE AMICITIA

59

lern. Una domus erat, idem viftus, isque copi-manis; neque folum militia, fed etiam pere-grlnationes, rufHcationesquecommunes. Nam 104quid ego de ftndiis dicam cognofcendi fem-per aliqald, atque difcendi, in qnibus remotiab ocnlis populi, omne otiofam tempus con-trivimus? Qaaram rerum recordatio & me-moria, fi una cnm illo occidiffet, deiiderinmconjun&iilimi atque amantüTimi viriferre nul-lo modo poffem. Sed nec illa exftinfta funt,alunturque potius & augentur cogitatione &memoria; &, fi illis plane orbatus effem, mag-num tarnen afferret mihi aetas ipfa folatium:dintins enim jam in hoc defiderio effe nonpoffum: omnia autem brevia, tolerabilia effedebent, etiam fi magna fint. Haec habui, deamicitia quae dicerem. Vos autem hortor, utita virtutem locetis, fine qua amicitia effe nonpoteft, ut, ea excepta, nihil amicitia praefia*bilius putetis.