tAELIU 5

S+

res; horum eft affentatio molefta, cum ad va»

95 nitatem accelfit auftoritas, Secerni ankernblandus amicus a vero & internofei tarn po»teil, adhibita diligentia , quam omnia fucata& fimulata a finceris atque veris. Concio,qnse ex imperitiilimis conftat, tarnen judica-re folet, quid interfit inter populärem, id eft,affentatorem & levem civem, & Inter con-flantem, feverum, & gravem. Quibus blan-ditiis C. Papirius nuper influebat in auresconcionis, cum ferret legem de tribunis ple-bis reficiendis? Diffuafimus nos. Sed nihil

96 de me; de Scipione dicam libentius. Quan-ta illa, dii immortales! fuit gravitas? quan-ta in oratione majeftas? ut facile ducempo-puli Romani, non comitem diceres. Sed affui-fHs; & eft in manibus oratio. Itaque lex po-pularis , fuffragiis populi repudiata eft. At-que, ut ad me redeam; meminiftis, Q. Maxi-mo, fratre Scipionis, Sc L. Mancino confull-bus, quam popularis lex de facerdotiis C. Li-«inii Cralfi videbatur: cooptatio enim colle-giorum ad populi beneficium transferebatur.Atque i« primum inftituit in forum verfus,agere cum populo: tarnen illius vendibilemorationem religio deorum immortalium, no-ble defendentibus, facile vincebat. Atque id

(Dl®

iti 5qak i

ftao

y

ine

deu,

jte

. n-,

4 1*

t»

lif

hfiilt!eihlpcIfftMimfyfort

«ntfflj

^ CB