DE AMICITIA,

7

tribus, maxime memorabilem C. Laelil & P.Scipionis familiaritatem fuiffe, idonea mihiLaelii perfona vifa eft, quae de amicitia eaipfa differeret, quae difputata ab eo meminif-fet Scaevola. Genus autem hoc fermonum,pofitum in hominum veterum auftoritate, &eornm illuftrium, plus, nefcio quo pafto, vi-detur habere gravitatis. Itaque ipfe mea lesgens, fic afficior interdum, ut Catonem, nonme loqul exiftimem. Sed ut tum ad fenemfe* 5nex defeneftute,fic hoc libro ad amicum ami-ciflimus de amicitia fcripfi. Tom eit Cato lo-cutns, quo erat nemo fere fenior tempori-bus illis, nemo prudentior: nunc Laelius, &fapiens (fic enlm eft habitus) &amicitiac glo-ria excellens, de amicitia loquitur. Tu ve-lim animum a me parumper avertas, Laeliumloqui ipfum putes. C. Fannlus &Q. Muclnsad focerum veniunt polt mortem Africani:ab his fermo orltur; refpondet Laelias , cu-jus tota difputatio eit de amicitia, quam le-gens tu te ipfe cognofces.

Fannius. Sunt ifta, Laeli: nec enim me- 2lior vir fuit Africano quisquam, nec clarior. 6Sed exiltimare debes, omninm oculos in teeffe conjeftos: nimm te fapientem & appel-lant & exiftimant. Tribuebatur hoc modo M.

A 4