CATO MAJOR

3 6 3

animus vero, non ms deferens, fed refpe&ans,in ea profe&o loca difceflit, quo mihiipfi cer-nebat effe veniendum. Quem ego mecm ca-fam fortiter ferre vifus fumnon quod aeqaoanimo ferrem; fed me ipfe confolabar, exi-flimans, non longinqanm inter nos digreffum86 & difceffum fore. His mihi rebus, Scipio (idenim te cum Laelio admirari folere dixiffi)levis eft fene&us, nec folum non molefta, fedetiam jucunda. Qaodfi inhocerro, quodani«mos hominum immortales effe credam, luben-tererro; nec mihi huncerrorem, quo dele&or,dum vivo, extorqueri volo: lin mortuus (utquidam minuti philofophi cenfent) nihil fen-tiam; non vereor, ne hunc errorem meummortui philofophi irrideant, Quod ff non fu«mus immortales futuri, tarnen exftingui ho-mini fuo tempore optabile eff: nam habet nh-tura, ut aliarum omnium rerum, fic vivendimodum. Seneftus autem, pera&io aetatiseft,tanquam fabulae; cujus defatigationem fuge-re debemus , praefertim adjun&a fatietate.Haec habui, de feneftute quae dicerem; adquam utinam perveniatis ! ut ea, quae ex meaudiftis, re experti probare poffitis.