DE SENECTUTE.

347

tes prope intuens magis fortaffe laetatur: feddele&atur etiam fene&us, procul eas fpe-ftans, tantum, qnantum fateft. Atillaquan-^ti funt, animum, tanquam emeritis ftipendiislibidinis, ambitionis, contentionis, inimicitia-rum, cupiditatum omnium, fecum effe, fe-cumque (ut dicitnr) vivere ? Si vero habet ali-quod tanquam pabulum ftudii atque doftri-rae, nihil eft otiofa fene&ute jucundius, Mo-ri paene videbamus in ftudio dimetiundi coe-li atque terrae C. Gallum, familiärem patristui, Scipio, Quoties illum lux noftu aliquiddefcribere ingreffum, quoties nox oppreffit,cum mane ccepiffet? quam dele&abat eum,defe&iones folis & lunae multo nobis antepraedicere? Quid in levioribus ftudiis, fed 50tarnen acutis? quam gaudebat bello fuo Pu-nico Naevius ! quam Truculento Plautus!quam Pfeudolo! Vidi etiam fenem Livium;qui cum fex annos ante, quam egonatusfnm,fabulam docuiffet, Centone Tuditanoquecon-fulibus, usque ad adolefcentiam tneam pro-ceffit aetate. Quid de P. Licinii Craffi & pon-tificii, & civilis juris ftudio loquar? aut dehujus P. Scipionis, qui his paucis diebus pon-tifex maximus faftus eft? Atqui eos omnes,quos commemoravi, his ftudiis flagrantes fe-