J20

CATO MA/OR

verf; quarum confolatio & major eft, &inaliud tetapus differenda. Nunc autem rihivifum eft de Sene&ute aliquld ad te eonfcri-

2 bere. Hoc enim onere, quod mihi tecum com-mune eft, autjam urgentis, aut certe adven-tantls fene&atis, & te, & meipfum levari vo«lo: etfi tequideta idmodiceac fapienter (fic-ut omnia) & ferre, & laturutn efle certofcio. Sed mihi, cum de fene&ute aliquid vei-lem fcribere, tu occurrebas dignus eo mune-re, quo uterque noftrum communiter utere-tur. Mihi quidemitajucuuda haju» libricon-feftio fuit, ut non modo omnes abfterferit fe-ne&utis moleftias, fed effecerit möllern etiam& jucundam feneftutem. Nunquam igiturfa-tLs laudari digue poterit philofophia, cui quipareat, omne tetapus aetatis fine moleftia poftit

3 degere. Sed de ceteris & dixiams multa, &faepe dicemus: hunc librum de fene&ute adte mifimu*. Omnem autem fermonem tribui-mus non Tithono, ut Ariito Chius, neparnmeffet auftoritatis in fabula; fed M. Catonife-ni, quo tnajorem auftoritatemliaberet oratio:apud quem , Lselium & Scipionem facimusadmirantes, quod is tarn facile fene&utem fe-rat, iisque eum refpondentem. qui fi erudi-tius vldebltur difputare, quam coofuevit ipfe

»*

i)C Ci Ü

HC (11(0

sBjtasrc

'(»(eiihipriosäicuaildleiini. QKit bttnu: qti

tiranw«is eft f«tesoptj]

Olrepere

iiaaiu,

j