DE OFFICIIS

a6o

nt fapientem volumus intelligi: nec ii, qnjfapientes habiti fant, & nominatl, M. Cato, &C. Laelius, fapientes fuerunt; ne illi quidemfeptem: fed ex mediorutn ofiiciorum frequen-tia fimilitudinem quandam gerebant fpeciem-l^que fapientum. Quocirca nec id, quod verehoneftum eft, fas eit cum utilitatis repugnan-tia comparari; nec id, quod communiterap-pellamus honeftum, quod colitur ab iis, quibonos fe viros haberi volunt, cum emolumen-tls unquam eft comparandum: tamque id ho«neftum, quod in noitram intelligentiam ca«dit, tuendum confervandumque eft nobis,quam id , quod proprie dicitur, vereque efthoneftum, fapientibus: aliter enimtenerinonpoteft, fi qua eft ad virtutem fafta progreflio.Sed haefc quidem de iis, qui confervationelg ofhciorum exiftimantur boni. Qui autem om-nia metiuntur emolumentis &commodis, ne«que ea volunt prse^onderari honeftate, hi fo-lent in deliberando honeftum cum eo, quodutile putant, comparare; boni viri non fo«lent. Itaque exiftimo, Panaetium, cum dixe-rit, homines folere in hac comparatione du-bitare, hoc ipfum fenfiffe, quod dixerit, fole-re modo; non etiam oportere. Etenim nonmodo plurispntare quod utile videatur, qua«