LIBER II,

215

«tu

ßttU

Ult),

»iß*

aiWti

M#*kein;pe&em;uonn,»inioni»ij ei, n

iff*

iiirna

iw*!*

il'afc

iprf«

tü»

BXV

1 0P

*

pleftamur, ut metns abfit, caritas retineatur»Ita facillime, quae volemus, & privatis in re-bus, & in republicaconfequemur. Etenim, quife metui volent, a quib» metuentnr, eosdemmetuant ipfi, necefie eft. Quid enim cenfe- 2 5mus fuperiorem illum Dionyfium, quo cru-ciatu timoris angi folitum ? qui cultros me-tuens tonforios, candenti carbone fibi adure-bat capillum? quid? Alexandrum Pheraeum,quo animo vixifie arbitramur? qui (ut fcri-ptum legimus) cum uxorem Theben admodumdiligeret, tarnen ad eam ex epulis in cubicu-lum veniens, barbarum, & eum quidem, utfcriptutn eft , compunftum notis Threiciis,deftrifto gladio jubebat anteire; praemitte-batque de ftipatoribus fuis, qui fcrutarenturarculas tnuliebres, &, ne quod in veftimen-tis occultaretur telum, exquirerent. O mi-ferum , qui fideliorem & barbarum, & ftig-matiam putafet, quam conjugem! nec eumfefellit; ab ea enim eft ipfe, propter pellica-tus fufpicionem, interfeftus. Nec veroulla2>vis imperfi tanta eft, quae premente metu,poflit effe diuturna. Teftis eft Phalaris, cu-jus eft praeter ceteros nobilitata crudelitas:qui non ex infidiis interiit, ut is, quem mo-do dixi, Alexander; non a paucis, uthic no-O 3