s

««I,

m«

Öfei

ö, Cn-(CHÜftlb, St

gt,ko il #

V!»

i**

LIBER II. ao5

toeftam: qua nulla pernicies major hominumvitae potuit afferri. Somma quidem auftori- I0täte philofophi fevere fane, atque honefte,haec tria genera confufa, cogitatione diftin-guunt. Quidquid enim juftum fit, äd etiamutile effe cenfent; itetnque quod honeftuni,idem juftum; ex quo efficitur, ut, quidquidhoneftumfit, idem fit utile. Quod qui parumperfpiciunt, hi faepe, verfutos homines &cal-iidos admirantes, malitiam, fapientiam judi-cant; quorum error eripiendus eft, opinio-que omnis ad eam fpero traducenda, ut ho-neftis confiliis, juftisque faftis, non fraude& malitia; fe intelligant ea, quae velint, con-fequi poffe. Quae ergo ad vitam hominumtuendam pertinent, partim funt inanima, utaurum, argentum, ut ea, quae gignuntur eterra, ut alia ejusdem generis; partim ani-malia, quae habent fuos impetus, & rerumappetitus. Eoru» autem alia rationis exper-tia funt, alia ratione utentia. Expertes ra-tionis , equi, boves, reliquse pecudes, apes,quarum opere efficitur aliquid ad hominumufum atque vitam. Ratione autem utentiumduo genera ponuntur: unum, deorum; alte-tum, hominum. Deos placatos pietas efficiet& fan&itas; proxime autem , 8c fecundum

I