LIBER II.

203

ifiltj;

«ui

'«X:

r «l<a

«iiip

<e»u,i

tim

yKifo

iaslqs

«pts:

twiSiEt, on

■ rf,t

An»#

tii; 1,1

»ittfsw **

r{*

Ülflf

if

afieqnamur. Nullam dicere maxlmarum re-rum artem effe, cum minimarutn fine artenulla fit, hominum eft parum confiderate lo-quentium, atque in maximis rebus errantium,

Si antem eft aliqua difciplina virtutis, nbi eaquaeretur, cum ab hoc difcendi genere difcef-feris ? Sed haec, cum ad philofophiam cohor-tamur, accuratius difputari folent; quodalioquodam libro fecimus. Hoc antem temporetantum nobis declarandum fuit, cur orbatireipublicae muneribus, ad hoc nos ftudiumpotiffimum contuliffemus. Occurritur autem 7nobis, & quidem a doftis & eruditis, quae-rentibus, fatisne conftanter facere videamur,qui, cum percipi nihil poffe dicamus, tarnen& aliis de reb%g differere foleamus, & hocipfo tempore praecepta officii perfequamur,Quibus veilem fatis cognita effet noftra fen-tentia: non enim fumus ii, quornm vageturanimus errore, nec habeat unquam, quod fe-quatur. Quae enim effet ifta mens, vel qnaevita potius, non modo difputandi, fed etiamvivendi ratione fublata? Nos autem, ut ce-teri alia certa, alia incerta effe dicunt, fic abhis diffentientes, alia probabilia, contra, alianon probabilia effe dicimus. Quid eft igitur, 8quod me impedlat, ea, quae mihi probabilia