LIBER I,

189

s

Hit).

Jiiittj

a;t'4t

1 ein

Ellit

trenne:

.tetemt

riiou

lös

aieitii

,ta&»

pult

>:«««**

,t»a<

kit'

f £,,:

&&

0

0

pienda, tria faßt tenenda: primnm, ut appe-tltus rationi pareat; quo nihil e£t ad officiaconfervanda accommodatius: deinde, utani-madvertatur, quanta iila res fit, quam effice-re velimus; ut neve major, neve minor, cu-ra & opera fufcipiatur, quam caufapoftulet:tertium eft, [ut caveamus,] ut ea, quae perti-nent ad liberalem fpeciem & dignitatem, mo-derata fint. Modus autem eil optimus, decusipfum teuere, de quo ante diximus, nec pro-gredi longius. Horum tarnen trium praeftan-tiflimuta eft, appetitum obtemperare rationi.

Deinceps de ordine rerum, & temporamopportunitate dicendum eft. Hac autem lei- ^entia continetur ea, quam Graeci svrx^Uv no-minant; nonhxc, quam interpretamur mo-deftiam, quo in verbo modus ineft: fed illaeft kuTuZ'tci, in qua intelligitur ordinis confer-vatio. Itaque, ut eandem nos raodeftiam ap-pellemus, fic definitur a Stoicis, ut modeftiafit feientja earum rerum, quae agentur, autdicentur, loco fuo collocandarum. Itaque vi-detur eadem vis ordinis & collocationis fore.Nam & ordinem fic definiunt, compofitionemrerum aptis & accommodatis locis : locutnautem aftionis, opportunitatem temporis effedicunt: tempus autem a&ionis opportunum,