LIBER I.

167

Et*

ttta

“V IV

»fal;

rm,R

»,&«.

iftcrci

adln

t,{n

k^rät

Hie

fair.

iaa

t,CCBt

1

»ri.Ö

cecoro«

confociationem accommodatum; & id, quodyehemens atque forte. Sed maxima visdeco-ri in hac ineft parte, de qua difputamus. Ne-que enitn folum corporis, qui ad naturam ap-ti funt, fed multo etiam magis animi motusprobandi, qui item ad naturam accommodatifunt, Duplex eft enim vis animorum, atque ioinaturae: una pars in appetitu pofita eft, quaeeft opfijj Graece, quae hominem huc & illuc ra-pit; altera in ratione, quaedocet &explanat,quid faciendum fugiendumve fit. Ita fit, utratio praefit, appetitus obtemperet. Omnis 29autem aftio vacare debet temeritate, & ne-gligentia; nec vero agere quidquam, cujusnon poifit caulam probabilem reddere. Hacc 102eft enim fere defcriptio officii. Eificiendumaurem eft, ut appetitus rationiobediant, eam-que neque praecurrant, nec propter pigritiam,aut ignaviam deferant; fintque tranquilli, at-oue omni perturbatione animi careant. Exquo elucebit omnis conftantia, omnisque mo-deratio. Nam qui appetitus longius evagan-tur, & tanquam exfultantes five cupiendo,five fugiendo, non fatis a ratione retinentur,hi fine dubio finem & modum tranfeunt. Re-llnquunt enim & abjiciunt obedientiam, necrationi parent, cui funt fubjefti lege naturae:

L 4

*