LIBER I.

'•«.Sn

•Ni»

»s.fnjal'/uü ■

*. 6 , mM ptrfi,

, u:m;aa•iriitpiiti

ihd«ü ire* i

n; qw®

iiaud,it-.f/a?®jfaütMUl qua®niiiq «' 1

V»” -

I 0 &M

>37

centia ac liberalitate dicatur; quaquidem ni- 43hil eft natura; hominis accommodatius: fedhabet multas cautiones. Videndum eft enimprimum, ne obfit benignitas, & iis ipfis, qui-bus benigne videbitur fieri, & ceteris: dein-de, ne major benignitas fit, quam facultates:tum, ut pro dignitate cuique tribuatur; id enimeft juftitise fundamentum, ad quam hsec re-ferenda funt omnia. Nam & qui gratifican-tur cuipiam, quod obfit illi, cui prodefle vei-le videantur, non benefici, neque liberales,fed perniciofi aflfentatores judicandi funt: &qui aliis nocent, ut in alios liberales fint, ineadem funt injuftitia, ut ft in fuam rem alie-nam convertant, Sunt autem multi, & qui-43dem cnpidi fplendoris & gloriae, qui eripluntaliis, quod aliis largiantur; hique arbitran-tur fe beneficos in fuos amicos vifum iri, ftlocupletent eos auacunque ratione. Id au-tem tantum abeft ab officio, ut nihil magisofficio poffit effe contrarium. Videndum eftjgitur„,ut ea liberalitate utamur, quae profitamicis, noceat nemlni. Quare L. Sullae, &

C. Caefaris pecuniarum translatio a juftis do-minis ad alienos non debet liberalis videri:nihil eft enim liberale, quod ncn idemjuftum.Alter erat locus cautionis, ne benignitas ma- 44I S