LIBER I.

123

»irpSot

ifonrnp

pt

'■ & prti’qof ij.tum (t'.lt^rlp1 it. ciiqvintet, Ih’j

ucrilmit

illj» T»

gaFsa! töOtitt»*

pjo#

fott**-

ad quod adhibcnda eil aftio quscdam, nonfolum mentis agitatio, His enlm rebus, quae iStraftantur in vita, modum quendam & or-dinem adhibentes, honeftatem & decus con-fervabimus.

Ex quatuor antem locis, in quos honefti^naturam vimque divilimas, primus ille, quiin veri cognitione conlillit, maxime naturamattlrgit humanam, Omnes enim trahimur &dacimur ad cegnitionis & fcientiae cupidita-tem: in qua excellere pulchrum putamus;labi autem, errare, nefcire, decipi, & ma-lum, & turpe ducimus. In hoc genere & na-turali, & honefto , duo vitia vitanda funt;unum, ne incognita pro cegnitis habeamus,hisque temere aflentiamur: quod vitium ef-fugerequi volet, (otnnes autem veile debent)adhibebit ad confiderandas res & tempus, &diligentiam, Alterum eft vitium , quod qui - 15dam nimis magnum ftudium, multamque ope-ram in .res obfcuras atque difficiles ccnfe-runt, easdemque non neceffarias: quibusvi-tiis declinatis, quod in rebus honeftls& cogni-tione dignis operae curaeque ponetur, id ju-re laudabitur: ut in allrologia C. Sulpiciumaudivimus; in geometria Sex. Pompejum ipfipognoyimus; multos in dialefticis, plures io

. t