fe arbitrentur adeptos & ad dicendum, & ad»judicandum. Quamobrem difces tuquidem aprincipe hujus aetatis philofophorum, & dif-ces, quamdiU voles; tamdiu autem veile de-bebis, quoad te, quantum proficias, non poe-nitebit.' Sed tarnen noftralegens, non multuma Peripateticis diffidentia, quoniam utriqne,& Socratici, & Platonici effe volunaus; derebus ipfis utere tuo judicio; nihil enira im-pedio: orationem autem Latinam profeftolegendis noftris efiicies pleniorem, Nec veroarroganter hoc di&umexiftimari velim. Namphilofophandi fcientiam concedens multis;quod eft oratorls proprium, apte, diftinfte,«rnateque dicere; quoniam in eo ftudio aeta-tem confumfi, fi idmihi affumo, videor id meo3 jure quodam modo vindicare. Quamobremmagnopere te hortor, mi Cicero, ut non fo*lum orationes meas, fed hos etiam de philo«fophia libros, qui jam illos fereaequarunt,ftu-diofe legas. Vis enim dicendi major eft inillis: fed hoc quoque colendum eft aequabile& temperatum orationis genus. Et id qui«dem nemini video Graecorum adhuc contlgif-fe, ut idem utroque in genere laboraret, fe-quereturque & illud forenfe dicendi, & hocquietum difputandi genus: nifi forte Deme«