LIBER III.

»fit«,

‘»int

k'»*

MÜ(!»

fl« mb'pendii.(ifoeJfr

G, tole;msk

cipdaiitct'(fit NKItllCtt

iJitW#ijrntj*i. I*P^**■*feffli* 1

*(**

; B Ci^

109

lo ageret, feditionem non poffe fieri, qnippecui liceat concilium, fimulatque interceffum,turbarique coeptum fit, dlmittere. Quod qulpernr.ovet, cum agi nihil poteilt vitn quaerit;cujus impunitatem amittit hac lege. Sequi-tur illud: Intercejfor rti malae , falutaris ci-vis efto, Quis non ftudiofe reipublicae fubve-43nerit, hac tarn praeclara legis voce laudatus?Sunt deinde pofita de'nceps , quae habemnsetiam in publicis inftltntis atque legibus: Au-fpicia fervanto, auguriparento. Eft autem bo-ni auguris, meminiffe, maximis reipublicaetemporibus praefto effe debere; Jovique op-timo maximo fe confili.arium atque adtnini-ftrum datum, ut fibi eos, quos in aufpicxo ef-fe jufferit; ccelique partes fibi definitas efietraditas, de quibus faepe opem reipublicae fer-re poflit, Deinde de promulgatione, de fin-gulis rebus agendis, de privatis, magiftrati-busve audiendis. Tum leges praeclariflimae 4^de xn tabulis tralatae duae; quarum alteraprivilegia tollit; altera de capite civis roga-ri, nifi maximo comitiatu , vetat. Nondumcognitis feditiofis, tribunis plebis ne cogitatisquidem, admirandum, tantum majoresinpo-fterum providiffe: in prlvos homines legesferri noluerunt: id eft enim privilegium;