LIBER III.

107

**5irin

killte.

hraj

U, P*

■public«ent, qnsdctngi,

«II«. Seirls Sdpio,ij 1 o , m 41. StC HU

'.Olt»»in hutf tillerf.it otei r>

1! ubellu

ii 1« b

[ttl'M!*tbendo: f>int»*®

octif - 1

,qaoP°P d

que nunc fit illud, quod a te modo, Quinte,diftum eft, ut minus multos tabella condem-net, quam folebatvox, quiapopulo licerefa-tis eft. Hoc retento, reliqua voluntas aufto-ritati, aut gratiae traditur. Itaque, ut omit-tam largitione eorrupta fuffragia, non vides,ß quando ambitus fileat, quaeri in fuffragiis,quid optimi viri fentiant? Quamobrem lege»oftra libertatis fpecies datur, bonorum aufto-rltas retinetur, contentionis caufa tollitur.

Deinde fequitur, quibus jus fit cum po- jgpulo agendi, aut cum fenatu; gravis, &, ut^ 0arbitror, praeclara lex. Quae cum populo, quae~que in patribus agentur,modica funto; ideft,modefta atque fedata, Aftor enim modera-tur, & fingit non modo mentem ac volunta-tes, fed paene vultus eorum, apudquos agit;quod in fenatu non difficile eft. Eft enim fe-nator is, cujus non ad auditorem referaturanimus.fed qui per fe ipfe fpeftari velit. Huicjuffa tria funt: ut adfit; nam gravitatem reshabet, cum frequens ordo eft : ut loco dicat,id eft, rogatus: ut modo, ne fit infinltus; natubrevitas, non modo fenatoris, fed etiam ora-toris, magna laus eftin fententia. Nec eftun*quam longa oratione utendum, nifi, aut pec-cante fenatu, quod fit ambitione faepiffase,