LIBER III,

97

«C.Fi

lS W ,9

iGnu

mit if>

iisioritme ent,

, ^aasip-m iif'i

tOT»

!md;S>

ifjcoiifoait i#11*11»kr«tt 3liiicu*

:i cc« ^

#&'■tf. ? iJ:

rbind» 5 ?

ptf“*'

)

ad immortalitatem memoriae gloriofam, ne-minem in nos mercede ulla tribunum potu-iffe reperiri, nifi cui ne feffe quidem licuiffettribuno. Sed ille quas ftrages edidit? eas vi *3delicet, quas fine ratione, ac fine ulla fpe bo-na furor edere potuit impurae beluae, multo-rum inflammatus furoribus. Quamobrem inifta quidem re vehementer Sullam probo, quitribunis plebis fua lege injuriae faciendae po*teftatem ademerit, auxilii fcrendi reliquerit}Pompejumque noftrum ceteris rebns Omnibus,femper ampliffimis fummisque effero laudi-bus; de tribunitia potefiate taceo: necenimreprehendere Übet, nec laudare poffum. M,Vitia quidemeitribunatus praeclarev, Quinte, ioperfpicis, Sed eil iniqua in omni re accufan- 23da, praetermifiis bonis, malorum enumeratio,vitiorumque feleftio. Nam ifto quidem mo-do vel confulatus vituperio eil, fi confulum,quos enumerare nolo, peccata collegeris. Egoenim fateor in ifta ipfa potefiate ineffe quid-dam mali. Sed bonum, quod eft quaefitum inea, fine ifto malo non haberemus. Nimiapoteftas eil tribunorum plebis: quis negat?fed vis populi multo faevior multoque vehe-mentior, quae ducem quod habet, interdumlenioreft, quam fi nullum haberet. Dux enimOpp. Phil. T. IV, G