LIBER II.

79

*>4»i

■* 0 ||

n »i 5 ü

' a *ll!5

UlDlil

nre. Sh

IHM ft.tUobitat,omitu«, i>fite,»(riciiukat,i«:tar. jfc

fttllt, Clüos, qoibfittibo®

jdl «rti

loC|i

0 ltgii»®ik»"*

o,

tra portam Collinam aedem Honoris: &aramin eo loco fuifie, memoriae proditum eil;. Adeam cum lamina eilet inventa, & ineafcrip-tum, domina honoris; ea c&ufa fuit aedishujus dedicandae. Sed cum multa in eo locofepulcra fuiffent, exarata funt: ftatuit enimcollegium, locum publicum non potuiffe pri-vata religione obligari. Jam cetera in xii 59minuendi fumtus lamentationesque funeris,tranfata de Solonis fere legibus. Hoc plus,inquit, ne facito. Rogutn afcia nepolito. Nof-tis quae fequuntur. Difcebamus enim puerixii, ut carmen neceffarium; quas jam nemodifcit. Extenuato igitur fumtu , tribus rici-niis, & vinculis purpurae, & decem tibicini-bus, tollit etiam lamentationem. Midieresgenas ne radunto, neve leßitm funeris ergo ha-bento. Hoc veteres interpretes, Sex. Aelius,

L. Acillius non fatis fe intelligere dixerunt,fed fufpicari veftimenti aliquod genus fune-bris: L. Aelius, leffam, quafi lugnbrem eju-lationem.ut vox ipfa fignificat: quod eo ma-gis judico verum effe, quia lex Solonis id ip-fum vetat. Haec laudabilia, & locupletibusfexecum plebe communia. Quodquidem maxi- 6ome e natura eft, tolli fortunae difcrimen inmorte. Cetera item funebria, quibus lu&us 24