LIBER II.

73

‘«»tli,

«•1#

fepii

>h

Id ag>devijuSBlO*

i CDU

i, qdtil, wiliispt«.iht/tirfücnarte pa-nieret;SB HOI-qoodd

intnbiiconfol*liUri»•e» efi;

t.Deii'

LtttldO

capiat, quantum omnes heredes; id quoqueordine: eft enim ad id, quod propofitum eil,accommodatum. Tertio loco, fi nemo fit he-res, is, qui de bonis, qua ejus fuerint, cummoritur, ufu ceperit plurimum poffidendo.Quarto, fi nemo fit, qui ullam rem ceperit,de creditoribus ejus, qui plurimum fervet.Extrema illa perfona eft, ut is, qui ei, qui49ei, qui mortuus fit, pecuniam debuerit, ne-minique eam folverit, perinde habeatur, qua-fi eam pecuniam ceperit. Hsec nos a Scae- 20vola didicimus; non ita defcripta ab anti-quis. Nam illi quidem his verbis docebant,tribus modis iacris adftringi: hereditate; aut,fi majorem partem pecunise capiat; aut, fimajor pars pecuniae legata eft, fi inde quip-piam ceperit. Sed pontificem lequamur. Vi- 5,5detis igitur omnia pendere ex uno illo, quodpontifices pecuniam facris conjungi volunt;iisdemque-ferias, & caeremonias adfcriben-das putant. Atque etiam dant hoc Scaevolae,quod eft partitio: ut, fi in teftamento de»dufta, fcripta non fit, ipfique minus ceperint,quam omnibus heredibus relinquatur, facrisne aliigentur. In donatione hoc iidem fecusJnterpretantur: & quod paterfamilias in ejusdonatione, qui in ipfius poteftate eilet, ap»

E 5