<&

DE LEGIBUS

co conftitutis ; cavea, cantu, voce, ac fidibus,& tibiis; dummodo ea mode rata fint, ut le-ge praefcribitur. Affentior enim Piatoni, ni-hil tarn facile in animos teneros atque mol-les influere, quam varios canendi fonos :quo-rum, dici vix poteft, quanta fit vis in utram-que partetn. Namque & incitat languentes,& languefacit excitatos, & tum remittit ani-mos, tum contrahit: civitatumque hoc mul-tarum in Graecia interfuit, antiquum vocumfervare modum; quarum mores lapfi ad mol-litiem, pariter funt immutati cum cantibus;aut hac dulcedine corruptelaque depravati,ut quidam putant; aut, cumfeveritaseorumob alia vitia cecidiffet, tum fuit in auribusanimisque mutatis etiam huic mutationi lo-gg cus. Quamobrem ilie quidem fapientiflimusGraeciaevir, longeque doftiffitnus, valde hanclabern veretur. Negat enimmutari poffemu-ücas leges fine mutatione legumpublicarum.Ego antem nec tarn valde id timendum, necplane contemnendum puto, lila quidem, quaefolebant quondam compleri feveritate jucun-da Livianis & Naevianis moais; nunc, utea-dem exfultent, cervices oculosque paritercnm modorum flexionibus torquent. Gravi-ter olimifta vindicabat vetus lila Graecia, Ion-