LIBER IL

57

V,/, t

’>«;V

' , i ptrr;*h'Jrt m

«». Ab

<JSÄ /»c^nti. Dm.isi Irto d»tlwtlfflß

ttmaigHqnidem wi eocftitotsIreqtim!ii de rtp»ncmas,®Ttterta Jeffe «ptteis? /US.!*»deo elfptia b® ^

uSflf'P 1 *

Hca, nec fuerint, tarnen erunt fere In moremsjorum, qui tum, utlex, valebat. j4it. Sna- 2 4de igitur, fi placet, iftarn ipfam legem, utego utei tukogas, pollim dicere. M. Ain’tandcm, Attice, non es difturus aliter? Jltt,Prorfus nsajorem quidem rem nullam feifcamaliter: In minoribus, fi voles, remittam hoctibi. Q. Atque haec mea quidem fententia eft.][f. At ne longum fiat, videte, Jitt. Utinamquidem! quid enim agere malnmus?

M. Cafte jufcet lex adire ad deos, animovidelicet, in quo funt omnia: nec tollit ca-ftitroniam corporis; fed hoc oportet intelli-gl, cum multum animus corpori prseftef, ob-ferveturque, ut cafta Corpora adhibeantur,multo effe in animis id fervandum magis,Naminceftum velafperfioneaquae, vel dierumnumero tollitur; animi iabes nec diuturnita-te evanefcere, nec amnibus ullis elui poteft.Quod autem pietatem adhiberi, opes amovc* 25ri jubet, fignificat, pietatem gratameffe deo;fumtum effe removendum. Quid eft enim, cumpaupertatem divitiis etiam inter homineseffesequalem velimus , cur eam, fumtu ad facraaddito, deorum aditu arceamus? prsefertimcum ipü deo nihil minus gratum futurum fit,quam non omnlbus patere ad fe placandumP 5