LIBER H.

47

■«.Wl»

«will

® idiii

idpoj,rafes, |( i> qneiTip®iceSei;tes kqniilijusofidiKferooiiJff. Pr,;ile kpotei

adieu

n.

4Q«

ietb®

nobii 'Pf rerOif*

jUl#

rurfas, priusquara aggrediamurad leges fin-gulas, vim naturamque legis, ne, cum refe-renda fint ad eam nobis omnia, labamur in-terdum errore fermonis, ignoremusque vimfermonis ejus, quo jura nobis definienda fint»Q. Sane quidem, hercule; &eftiftarefta do-cendi via. M. Hane igitur video fapientiili-morum fuifle fententiam, legem neque homi-numingeniisexeogitatam, neefeitum aliquodeffe populorum, fed aeternum quiddam, quoduniverfum mundum regeret, imperandi pro-hibendique fapientia. Ita principem legem it-lam & ultimam, mentem effe dicebant, om-nia ratione aut cogentis, aut vetantis dei;ex qua illa lex, quam dii humano generi de-derunt, rette eft laudata. Eft enim ratio mens-que fapientis, ad jubendum, & ad deterren-,dum idonea. Q. Aliquoties jam ifte locus a9tetaftus eft: fed ante quam ad populäres le-ges venias, vim iftius cceleftis legis explana,ff placet; ne aeftus nos confuetudinis abfor-beat, & ad fermonis morem ufitati trahat. <47,A parvis enim, Quinte, didiclmus, Siinjusvocat, atque ejusmodi alias, leges nomina-re. Sed vero intelligi fic oportet, & hoc, &alia juffa ac vetita populorum, vim non ha-bere adrette fatta vocandi,&a peccatisavo-