DE PACE.

349

viftoriis communiter potirentur. Quoties ve«xo cunque in fe converfis armis mutuam cla-dem atque perniciem provuraverunt; alteri,ut eos, qui priores arma cepiffent, ulcifce-rentur; alteri, ne quo modo inferiores effeyiderentur, ex eo nullnm commodum eft con-fecutum. Quid enim apud vos, patres con-fcripti, qui optime noüis, plura dicam, deValerio, de Horatio, deSaturnino, de Glau-cia, de Gracchis ; quorum exempla, & eanon externa, fed domeftica, partim imitari,partim fugere omni contentione debetis? actanquam re ipfa.finem earum rerum, de qtli-bus deliberatis, ante perfpeftum habueritis,nequaquam exiftimare, me hac oratione ver-ba tantum fundere; fed vetera cum praefen-tibus conferre , ut, quantum interfit, rei-publicse mature profpicere, intelligatis. ]tafiet, ut non, opinione incerta dufti, fpes ina-nes fequamini, fed rationum firmitate nixi,tutiffima confilia capiatis. Nam nec ipfe ex-emplis externis uti volui, quamvis innume-xis uti potuiffem. Unum tarnen illius prae-ftantiflimae atque antiquiflimse civitatis com-memorabo, e qua majores noftri leges non-nullas petere non dubitaverunt. Turpe nam-que fuqfit, fi, cum & potentia & fapientia