*78

ORATIO

ea petebat, quae videbantur improba omni-E0‘, fed tarnen aliquo modo poffe concedi:nondum erat veftris tarn graviflimis, tam-que multis judiciis, ignominiisque concifus:nunc ea petit, quae dare nullo modo poffu-tnus ; nifi prius volumus nos bello viftosli conliteri. Senatusconfulta falfa delata abeo judicavimus. num ea vera poffumus ju-dicare? Leges ftatuimus per vim & contraaufpicia latas, iisque nec populum nec ple-bem teneri. num eas reftitui poffe cenfetis ?[Seftertium] fepties millies avertiffeAntoniumpecuniae publicae judicaviftis. numfraudepo-terit carere peculatus ? lmmünitates ab eocivitatibus , facerdotia , regna venierunt.num Agentur rurfas eae tabulae, quas vosÖdecretis veftris refixiftis? Quodfi ea, quaedecrevimus, obruere, num etiam memoriamrerum delere poffumus? quaudo enim obli-vifcetur ulla pofteritas, cujus fcelere in hacveftitus foeditate fuerimus ? Ut centurionumlegionis Mart’ae Brundifii profufus fanguiseluatur , num elui praedicatio crudelitatispoterit? ut media praeteream ; quae vetuftastollet, operum circa Mutinam taetra rronu-menta, fceleris indicia, latrociniique vefti-I3gia? Huic igitur importuno atque impuro

jkS'

fit

( jtet

1*1

rlftoi

uudi

jene

nlei

ves,

ora

reJ/if

te,

ini

rittdt n

beim

ieplet

m

üw

'm

*e

*is,

»oft

bcn

«1t

•as