ORATIO

376

liquit Antonium : pudet optimi exercitus,qui conjun&us eft ex duobus: qui jam lu-ftratus, qui profe&us ad Mutinam eft: quifi pacis, id eft, timoris noftri, nomen au-diverit, ut non referat pedem, infiftet cer-te. quid enim , revocante & receptui ca-4 nente fenatu, preperet dimicare? Quid au-^tem hoc injuftius , quam nos, infcientibusiis, qui bellum gerunt, de pace decernere?»ec folum infcientibus, fed etiam invitis?An vos A. Hirtium, praclariflimum confu-lem, C. Caefarem, deorum beneficio natumad haec tempora, quorum epiftolas, fpemvi&orite declarantes, in manu teneo, pacemveile cenfetis ? vincere illi expetunt; pacis-que dulciffimum & pulcherrimum nomen nonpaftione, fed viftoria concupierunt. Quid?Galliam quo tandem animo hanc rem audi-turam putatis ? illa enim hujus belli pro-pulfandi, adminiftrandi, fuftinendi princi-patum tenet. Gallia D. Brnti nutum ipfum,ne dicam imperium , fecuta, armis, viris,pecunia , belli principia firmavit : eademcrudelitati M. Antonii fuum totum corpusobjecit: exhauritur, vaftatur, uritur. ornnesaequo animo belli patitur*injurias, dummo-lodo repellat periculum fervitutis. Kt, ut