ORATIO

alt

probaret, nifi Antonio cedente atque viftotfi magnitudinem animi, qui praefcrret mor-tem fervituti. Vos auttm, patres Confcrtpti,non tarn immemores veftrorum graviffimo-rum decretorum videbamini, quam fpe alla*ta deditionis, quam amici pacem appelia-rent, de Imponendis, non de accipiendis le-gibus cogitare. Auxerat autem ineam qui-dem fpetn, credo item veftram, quod domumAntonii affii&ara mceftitia audiebam, lamen-tari uxorem. hie etiam fautores Antonii,quorum in vultu habitant oculi mei, triftio-3 res videbam. Quodfi non ita eft, cur a Pi-fone & a Caleno potiffimum, cur hoc tem-pore, cur tarn improvifo, cur tarn repentepacis eft fa&a mentio ? Negat Pifo feire fe,eegat audiffe quidquam: negat Calenus, remullam novam allatam effe. atque id nuncnegant, pofteaquam nos pacificatoria lega-tione implicatos putant. Quid ergo opus eftnovo confilio, fi in re nihil omnino novi eft?

2, Decepti , decepti, inquam , funaus, patresconfcripti: Antonii eft afta caufa ab amicisejus, non publica, quod videbam equidem,fed quafi per caliginem. praeftrinxerat aciemanimi D. Bruti falus. Quodfi in bello darivlcarii fojerentj libsnter me, ut I). Brutus

emit-

$

iß

jufr

3»?

jris

i®ii

»tC

,'alde

totfci

CCI

■Ja,

7 W

•£t:

an

.Sil

ijol

JS,

in

»tin

V