ORATIO

360

te animcs habere veilem, quos omnes adMu«tinam intenderes. quod quoniam fieri nonpoteft, iftoc animo, quem habes prasflantifli-mum atque Optimum, nihil te volumua, tifi®3de Bruto cogitare. Facis tu id quidem, &eo maxlme incumbis: duas tarnen res, ma-gnas praefertim , non modo agere uno tem-pore, fed ne cogitando quidem explicare quis-quam poteft. Incitare & inflammare tuumiftad praeftantiflimum ftudium, non ad aliam40 ullaex parte curam transferre debemus. Ad«de Iftuc fermoces hominum, adde fufpicio-nes, adde invidiam. Imitare me, quem tufemper laudafti; qul inftruftam ornatamquea fenatu provinciam depofui, ut incendiumpatriae, omiffa omni cogitatlone, reftingue-rem. nemo erit, praeter unum me, quicumprofefto, fi quid intereffe tua putaffes, profumma familiaritate noftra communicaffes,qui credat, te invito, provinciam tibi efledecretam. Hane, quaefo, pro tua fingularifapientia, reprime famam; atque effice, ne.84 id, quod non curas, cupere videare. Quodquidem eo vehementius tibi laborandnm eft,quia in eandem cadere fafplcionem collega,vir clariftimus, non poteft. nihil horam feit,nihil iufpicatur, bellum geslt: inacleftat:

gfito

&

•

fAlit»,m'dqo»git»!blibu.'ii cliptias

M

«oddäetsr-dia crriit

wi

n. i

m

Kill

ei

ih

«ha

%

«Stal

bhr