ORATIO

558

inihi, fenatuidico, populoque Romano. A (ttl ‘quo respublica prsefidium, ne cogitatum qui-dem, tantum haberet, ut fine eo falva effe ' f *non poftet, haic extraordinarium Imperiumnon darem? aut exercitus adimendus, aut st ^Imperium dandum fuit. Quae eft enim ra-tio, aut qdi poteft fieri, ut fine imperlo te- *P e ^neatur exercitus? Nonigitur, quod ereptumnon eft, eft Id exiftinsandum datum, eripuif- äjo ' 11fetis C. Caefari, patres confcripti, Imperium, 4 i ®nifi dediffetis. Milites veterani, qui illius piopofauäoritatem, imperlum, nomen fecuti, pro aunjorepublica arma ceperant, volebant fibl ab aliäIilo imperari: legio Martia, & quarta, ita «tfe contulerant ad auftoritatem fenatus, po- Uitfipulique Romani dlgnitatem, ut eum depo- aUfcerent imperatorem & ducern. Caefari bei- ut, rlum neceffitas, fafces fenatus dedlt. otiefo irdittovero, nihil agenti, prlvato, obfecro te, L. n el ,Caefar , (cum peritiifimo homlne mihi res ja : | ty eft,) quando Imperium fenatus dedlt? Sed itu<de hoc quidem ifö&enns, ne refragari liomi-nl amicillimo, ac de me optime merito, vi-dear. Etfi quis poteft refragari non modo21 non petenti, verum etiam recufanti? lila ve«ro, patres confcripti, aliena confulum digni* ^täte, aliena temporum gravitate fententia eft,