V I

'i

•tl

l : i(U

ici

tat

4»

iüin

i'tjfci

«COQl,

ilrni

a!,

,k

isel

«ei-

0113

ins

101»’

0

!«**

0

ifj

nis-

i'

PHILIPPICA XI. a 9S3

cedit Saxa, nefcio quis, quem nobis Csefarex ultima Celtiberia tribunum plebis dedit,caftrorum antea metatornunc, ut fperat,virbis; a qua cum fit alienus, fuo capiti, fal-vis nobis, ominetur. Cum hoc veteranusCapho ; quo neminem veterani pejus ode-runt, His, quafi praeter dotem, quam in ci-viübus malis acceperant, agrum Campanumeft largitus Antonius, ut haberent reliquo-rum nutriculas praediorum: quibus utinamcontenti effent! ferremus; etfi tolerabile nonerat: fed quid vis patiendum fuit, ut hoctse-terrimum bellum non haberemus. Quid ? 6illa caftrorum M. Antonii lumina , nonne 13ante oculos proponitis? primum duos colle-gas Antonii & Dolabellae, Nuculam & Len-tonem, Italiae divifores lege ea, quamfena-tus per vim latam judicavit: quorum altercommentatus eft mimos, alter egit tragoe-diam. Quid dicam de Apulo Domitio? cu-jus bona modo profcripta vidimus: tanta pro-curatorum eft negligentia. At hic nuper fo-roris filio infudit venenum, non dedit. Sednon poffunt pon prodige vivere, qui noftrabona fperant, cum effundunt fua. Videteetiam P. Decii auftionem, clariffimi viri;qui majorum fuorum exempla perfequens,