PHILIPPICA xr.

« 4 $

fcelerum praecepta funt tradita. Num lenio-rem , quam in Alia Dolabella fuit, in Italia,fi liceat, fore putatis Antonium? mihi qul-dem & ille perveuiffe videtur, quoad pro-gredi pot’uerit feri hominis amentia; nequeAntonius ullius fupplicii adhibendi, fi pote-ftatem habeat, ullam partem effe relifturus.Ponite igitur ante oculos, patres confcripti,?miferam illam quidem & flebilem fpeciem,fed ad incitandos animos veftros neceffariam:notturnum impetum in urbem Afiae clariili-matn, irruptionem armatorum in Treboniidomum, cum mifer ille prlus latronum gla-dios videret, quam, quae res eflet, audiffet:furentis introitum Dolabellae, vocem impu-ram, atque os illud infame, vincula, ver-bera, eculeum, carnificem tortoremque Sa-uiiarium. quae tuliffe illum fortiter & patien-ter ferunt. Magna laus, meoque judicioomnium maxima. eff: enim fapientis, quid-quid homini accidere pofiit, id praemedi-tari, ferendum modice effe , [fi evenerit].majoris omnino eft confilii, providere, nequid tale accidat; fed animi. non minoris,fortiter ferre, fi evenerit. Ac Dolabella qui-Sdem tarn fuit immemor humanitatis (quam-quam ejus numquam particeps fuit) ut fuam

Q 5