PHILIPPICA XI.

«47

•töj

irits :

»fei:

Ina,.;

Jlil»;

MdI

OJÖ* 1

m. tüt ■

!

lili'l

ftiÜ

titf*

Uli*

«ß

tf*

0

P*

/

/

i/

arfiftis ad libertaüs recuperandae cupidita-tem,) tarnen eo majore. animo, ftudioque II-bertatem defendite , quo majora propofitaviftis fupplicia fervitutis videtis. In Galliam 4invafit Antonias, in Afiam Dolabella; inalienam uterque provinciam: alteri fe Bru-tus objecit, impetumque furentis , atqueomnia divexare & diripere cupientis, vitaeAue periculo colligavit, progrefifu arcuit, areditu refrenavit: obfideri fe paffus ex utra-que parte conftrinxit Antonium. Alter inAfiam irrupit: cur ? fi, ut in Syriam, patebatvia certa, neque longa, quid opus fuit cumlegione? praemiffo Marfo nefcio quo Ofta-vio, fcelerato latrone atque egente, qui po-pularetur agros, vexaret urbes, non ad fpemconftituendae rei familiaris, quamtenere eumpoffe negant qui norunt; (mihi enim hicfenator ignotus eil;) fed ad praefentem pa-ftum mendicitatis fuae. Confecutus eft Do- 5labella, nulla fufpicione belli, quis enim idputaret? fecutae collocutiones familiariffimaecum Trebonio; complexusque fummae bene-volentiae, falii indices exftiterunt in amorefimulato: dexterae, quae fidei teftes elfe fole-bant, perfidia funt & fcelere violatae: no-fturnus introitus Smyrnam, quafi in hoftium *

Q 4