PHILIPPICA X.

129

ad fuum praelidiutn, perfe, nullo adjuvan-“'f 1 te, confecit ? Quis eft ifte tuus fenfus ,

aft ‘ qusc cogitatio ? Brutos tu non probes, An-

tonios probes? quos omnes cariflimos ha-fi| t! bent, tu oderis ? quos acerbiffime omnescderunt, tu confcantiflime diligas ? Amplif-fimse tibi fortunse funt, fumrr.us honorisM# gradus, filius, ut & audio & fpero, natusad laudem : cui cum reipublicac caufa fa-üa! veo, tum etiam tua. Quaero igitur, eum5oiaäjb Frutine fimilem malis, anAntonii? Ac per-

telfr mitto r ut de tribus Antoniis eligas, quem

iffl velis. Dii meliora , inquies. Cur igitur

tan non eis faves, quos laudas, quorum iimi-

i’& lern filium tuum efle vis ? fmxul enim rei-

üa!i publicm confules, & propones illi exempla

lieni? ad imitandum. Hoc vero , Q. Fufi , cu-

lia'i pio, fine offenfione noftrae amicitise, fic te-

i i'i? cum , ut a te diflentiens fenator, queri :

jU ' (ita enim dixifti, & quidem de fcripto. nam

fep te inopia verbi lapfum putarem, nifi tuam

£5 in dicendo facultatem noffem: ) littera*

Bruti refte & ordine fcriptas videri. quidjif eft aliud . librarium Bruti laudare, non^ Brntum? Ufum in republica, Calene, ini-sj gnum jam habere & debes & potes. quan»

’ 1 do ita deceroi vidifti ? aut quo fenatuioon»

PS