PHILIPPICA Vlir. SOI

tatem, pacem, otium pollicemur. Antoniiigitur promifia, cruenta, tsetra, fcelerata,diis hominibusque invifa, nec diuturna, necfalutaria : noftra contra, honefta, Integra,gloriofa, plena laetitiae, plena pietatis.

Hlc mihi etiam Q.Fufius, vir fortis ac^ftrenuus , amicus meus , pacis commoda 11 'commemorat. quafi vero, fi laudanda paxeilet, ego id aeque commode facere non pof-fem. ferne! enim pacem defendi ? non fern-*per otio ftudui ? quod cum omnibus bonisutile eft, tum praecipue mihi. Qaem enimcurfum induftria mea tenere potuiftet, fineforenfibus caufis, fine legibus, fine judiciis?quae eile non poffunt, cxvili pace fublata.Sed quaefo, Calene, quid? tu fervitutem, 14pacem vocas ? Majores quidem noftri nonmodo, ut liberi effent, fed etiam, ut impe-rarent, arma capiebant: tu arma abjiciendacenfes, ut fervlamus. Quae caufa juflioreftbelli gerendi, quam fervitutis depulfio ? inqua etiamli non fit moleftus dominus; tatmen eft miferrimum, pofle, fi velit. Immaaliae caufae juftae; haec neceffaria eft. nififorte ad te hoc non putas pertinere, quodte focium fore fperas dominationis Antonii,

5