ORATIO

jg 6

tequam fententiam diceret, propinquitatemexcufavit. Idem fecerat, me confule , infororis viro, quod hoc tempore In fororisfilio, ut & luftu fororis moveretur, & fa-aluti reipublicae provlderet. Atque ipfe ta-rnen Coefar praecepit vobis quodammodo ,patres confcripti, ne fibi affentiremini, cumita dixit, aliam fententiam fe di&urum fuif-fe , eamque fe ac repnblica dignam , nißpropinquitate impediretur. Ergo ille avutt-culus. num etiam vos avunculi , qui illieftis affenfi?

At in quo fuifc controverfia ? Belli no-men ponendnm in fententia quidam notipntabant; tumultum appellare malebant *ignari non modo rerum, fed etiam verbo-»um. poteft enim effe bellum fine tnmultu;3 tumultus effe fine bello non poteft. Quideft enim tumultus , nifi perturbatio tanta,ut major timor oriatur ? unde etiam nomenduftum eft tumultus. Itaque majores nof-tri tumultum Italicum , quod erat dome-llicus ; tumultum Gallicum, quod erat Ita-lise finitimus, prtcterea nullum nominabant.Gravius autem tumultum effe , quam bel-lum , hinc iatelligi licet t quod bello vaca-

jjt®

Jini®

£1 Sl

jifit,Ite«stbo:triptiitetctteliaii,Wixni;iiei:kbialn»!;ja

*33!Ü3? D

:!H t

iii?

-wti(

hitr