ORATIO

190

Turpe eil , fummo confilio orbis terra ,praefertim in re tarn perfpicua , coniilium 'W*

20 intelligi defuiffe. Eos confules hab§mus , 5 tt;eam populi Romani alacritatem, eum con- t ® 0fenfum Italiae , eos duces , eos exercitus ,

ut nullam calamitatem respublica accipere t *® 1poffit fine culpa fenatus. Equidem non de- ? l11ero : monebo , praedicam , denuntiabo , te- Wllabor femper deos hominesque , quid fen- Üö'tiam : nec folum fidem meam , quod for- umtaffe videatur fatis effe, fed in principe civi ;vit,non eil latis , curam, coniilium, vigilan-tiamque praeltabo. jföl»

21 Dixi de periculo : docebo, he coagmen- 'tMtari quidem poffe pacem. de tribus enim,

§ qttae propofui, hoc extremum eil. Quae tatpotell effe pax M. Antonio primum cum fe- tannatu? quo ore ille vos poterit, quibus vi- ptlo

ciflim vos illum oculis intueri ? quis ve- pik

ftrüm illum , quem ille vellrüm non ode- [tim

rit ? Age , vos ille folum , & vos illum? g*,

quid? ii, qui Mutinam circumfedent, qui jjfcin Gallia deleftus habent , qui in nollras a!

fortunas imminent, amici umquam nobis terf

erunt, aut nos illis ? An equites Roma* ][ Cfl

ßos ampleftetuf ? occulta enim fuit eorum t f