184

ORATIO

pacem cum M. Antonio effe nolo. Magnafpe ingredior in reliquam orationem , pa-tres confcripti, quoniam periculoftflimum9locum iiientio fum praeterve&us. Cur igi«tur pacem nolo? quia turpis eft, quia pe-riculola , quia effe non poteft. quae triadum explico , peto a vobis , patres con-fcripti, ut eadem benignitate, qua foletis,verba mea audiatis.

Quid eft inconftantia , mobilitate , le-vitate, cum fingulis hominibus, tum verouniverfo fenatui, turpius ? quid porro in-conftantiur, quam, quem modo hoftem nonverbo, fed re, multis decretis, judicaritis,io cum hoc fubito pace veile conjungi ? Niiivero, cum C. Caefari meritos illi quidemhonores & debitos, fed tarnen fingulares& immortales decreviftis , unam ob cau-fam , quod contra M. Antonium exercitumcomparavifföt , non hoftem Antonium ju-dicaftis : nec tum hoftis eft a vobis ju-dicatus Antonius, cum laudati auftoritateveftra veterani milites , qui Caefarem fe-cuti effent: nec tum hoftem Antonium ju-dicaviftis, cum .fortiffimis legionibus, quodiilum, qui conful appellabatur, cum effet