PHILIPPICA VI.

171

«am fi effet, non commififfet, ut ei fena-tus, tamquam Hannibali initio belli Puni-ei, denuntiaret, ne oppugnaret Saguntum.Quod vero ita avocatur a Mutina, ut aburbe, tamquam peftifera flamma, arceatur,quam habet ignominiam ? quod judiciumfenatus ? Quid, quod a fenatu dantur man-datalegatis, ut D. Brutum, militesque ejusadeant, iisque demonftrent, fumma in rem-publicam merita, beneficiaque eorum grataeffe fenatui , populoque Romano , iisqueeam rem magnae laudi, magnoque honorifore ? paffurumne cenfetis Antonium , in-troire Mutinam legatos? exire inde tuto?numquam patietur, mihi credite. novi vio-lentiam, novi impudentiam , novi audaciam.Nec vero de illo , ficut de homine aliquo 7debemus, fed ut de importuniflima bellua,cogitare. Quae cum ita fint, non omninodiffolutum eft, quod decrevit fenatus. ha-bet atrocitatis aliquid legatio : utinam nihilbaberet morse! nam cum plerisque in rebusgerendis tarditas & procraftinatio odiofa eft;tum hoc bellum indiget celeritatis. fuccur-rendum eft D. Bruto: omnes undique co-piae colligendse : horam exhibere nullam intali cive liberando fine fcelere non poffumus