N

'«ul

»ii

cts

4 r,

(ffe

Ü,ii

'iitlt

m:So

D t'fa\ib-:ta

j»j&tUte i £

» 5 *

/

.i

\f

PHILIPPICA V. 159

pter fpem temporum reliquorum, fed proampliflijnis meritis redditur: nec vero cui-quam poffumus commemorare hunc hono-rem a fenatu tributum, judicio fenatus folu-to & libero.

Venio ad C. Caefarem, patres confcripti, x6qui nifi fuiffet, quis noftrum effe potuiiTet ? 42Advolabat ad urbem a llrundifio homo im-potentiffimus , ardens odio , animo hoftiliin omnes bonos, cum exercitu, Antonius,quid hujus audaciae & fceleri poterat op-poni ? nondum ullos duces habebamus ,non copias : nullum erat coniilium publi-cum , nulla libertas: dandae cervices erantcrudelitati nefariae : fugam quaerebamusomnes, quae ipfa exitum non habebat. Quis 43tum nobis, quis populo Romano obtulithunc divinum adolefcentem deus? qui, cumomnia ad perniciem noftram peftifero illicivi paterent, fubito praeter fpem omnium,exortus , prius confecit exercitum, quemfurori M. Antonii opponeret, quam quis-quam hoc eum cogitare fufpicaretur. Magnihonores habitl Cn. Pompejo, cum eilet ado-lefcens; & quidem jure, fubvenit enim rei-publicae: fed aetate multo robuftior, & mi-Htum ducem quaerenüum ftudio paratior, &