PHILIPPICA II.

95

> dies,

!«Sij

tll'lli

clitns

iBk

OKSS

«i

ied, iifipoi : ,isptsiptsritm in-iirest,

COM

Säcriit» Ä,im*

'fi*

&

meditatus, magno labore, magnis periculis,quod cogitarat, effecerat: muneribus, mo-numentis, congiariis, epulis, multitudinemimperitam lenierat: fuos prsemiis, adverfa-rios clementiae fpecie devinxerat. quid mul-ta ? attulerat jam liberae civitati, partimmetu, partim patiemtia, confuetudinem fer-viendi. Cum illo ego te dominandi cupidi-46täte conferre poffum, ceteris vero rebus nullo u ?modo es comparandus. Sed ex plurimis ma-lis, quae ab illo reipublicae funt inufta, hoctarnen boni eft, quod didicit jam populus Ro-manus , quantum cuique crederet, quibusfe committeret, a quibus caveret. Haec igiturnon cogitas ? nec intelligis, fatis effe virisfortibus didiciffe, quam fit re pulclirum, be-neficio gratum, fama gloriofum, tyrannumoccidere?-an, cum illum homines non tule-rint, teferent? Certatim poßhac, mihi cre-de, ad hoc opus curretur, nec occafionistarditas exfpeftabitur.

Refpice, quaefo, aliquando rempublicam,

M. Antoni: quibus ortus lis, non quibuscumvivas, confidera : mecum, ut voles , cumrepublica redi in gratiam. Sed de te tu ipfevideris: ego de me ipfo profitebor. Defendi